"yitirilmiş kentlerde bıraktığım kendimi aramam bunca yıl sonra, sonra aranılacak bir ben daha bırakarak kentin kapılarından çıkmam....bulmak, yitirmekten büyük... yitirmem nakkaş olduğumda...bulmam nakkaşlığımdan.............

''Varlıklarında bunca yok iken, yokluklarında bunca var olan tanıdıklarını hatırladı teker teker.'

Elini göğsünün üzerine koydu: Sanki, dedi, bak tam şuramda, sol yanımda, kalbimin altında bir yer eksik kalıyor. Sonra bu kadarla kalmıyor, o eksiklik bütün ruhuma doluyor. Ne yapsam eksilmiyor, ne yapsam dolmuyor...'' [Nazan Bekiroğlu/Lâ-Sonsuzluk Hecesi]

Aşk curuyunce ondan boşalan yere aniden gerçek doluvermisti. Sayfa:325

Geçmez deme geçer. Her şeyin dönüşü var. Günahın bile affı var. Düzelmez deme düzelir. Dönülmez deme dönülür. Geçmişin telafisi gelecektir. Sayfa: 301

Erkek dedikodusu kadın dedikodusunu bin beter - yuva yıkar- Sayfa 278

Zaman iyi bir öğretmendi ama bu ne pahalı bedel, bu ne kabadayı bilgiydi. Sayfa: 322

Kalacak zannettikleri gitmiş, gidecek zannettikleri kalmıştı onunla.

..özlemek ne zor kelime? diyor şair. özlememek daha zor, diyorum âcizane. hiçbir şey yaşamamış gibiyim. her şeyi bir fincan çay içerken hatırlarım belki?

Sen öyle çağırmasan ben böyle gelmezdim