Felsefenin insanlara, yaşamaya başlarken de, ölüme doğru giderken de söyleyecekleri vardır.

Bize yaşamayı hayat geçtikten sonra öğretiyorlar.

Akıllı bir insanın, hayatının çoğunu düşüncesine göre yönetmesi akıl karı değildir. Doğanın insanlara en adilce dağıttığı nimetin akıl olduğu söylenir. Çünkü kimse payından şikayet etmez. Nasıl etsin ki?

Kendimi olduğumdan az göstermek, alçak gönülülük değil, budalalıktır.

İnsan hayata alışır. Ölüm insanın bu alışkanlığını bozmasıdır.

Önce insan alışkanlığın, sonra alışkanlık insanın peşine düşer.

Alışkanlık insan tabiatının en kolay yeşeren bitkisidir. Ancak yanlış topraklara ekilirse, zehirli olabilir.

Aşk dediğiniz şey, arzulanan bir varlıkta bulacağımız tada susamaktan başka bir şey değildir.

Yaşlan benimle birlikte Hazırlan yaşamın en güzeline Sen benim için yaratılmışsın Yaşamın başı, sonu için. Gel bir bütün olalım yaşam gibi, biz de!

Güzellik varsayımdan ibarettir. Kapıyı açıp dışarı çıkmayan her şeyi bilir.