Tutunamadı hiçbir aşka...

Hep seven ama hiç sevilmeyen...Kimsenin her şeyi olamayan...

Bazen inceldiği yerden kopmalı hayat.Neyse!

Sen en çok bana sustun;ben en çok sana konuştum.

Yalnızlık yeni bir konuşma biçimim oldu.

Şansa ihtiyacın kalmadığında ayağına gelen şans, şanssızlıktır. Ne yazık ki acı tecrübelerle öğrenir bunu insan. Yine de hayatı suçlamamak gerekir, çünkü çirkin hayat yoktur, o hayatı çirkinleştiren insanlar vardır.

Her yeni gün, bitmiş bir gecenin ardından başlar ve şahitlik ettiğimiz bitişler, göremediğimiz nelerin başlangıcıdır kim bilir...

Gel "biz" olalım demek kolay... Benimle hiç olur musun?

Beni hayata bağlayanla, ölüme gönüllü gönderenin aynı kişi olması kaderin garip bir cilvesiydi...

Ve ne yazık ki aşk ve acı iki ayrı başın koyulduğu aynı yastıktı.