Islığındaki çatlak ezgiyim çıkart beni beni artık o sesten çıkart beni artık o kümesten.

Sen gökyüzünün denize yansıyan vicdanından ne anlarsın?!

İki boş bardakmışız da dolu bir sürahinin yanında, dolduran yokmuş gibi bizi...

Melankolinin çektiği röntgen filmleri gibisin; ince, narin, sıradan insanın bakıp bakıp bir bok anlamadığı.

Bu gece hüzünle sabahla; o na de ki: Ben bedendeki mıknatısın büyüsünü bozdum. Bu gece iğrenç bir korku filmiyle sabahla; o na de ki: Kabuslarımın orta yerindeki tek güzel mabedin kapısına... Bu gece imla kurallarına uyulmuş, edebi bir intihar mektubu ile sabahla; o na de ki: Farkındayım, ölsem, cesedimi teşhis edecek tek kişi odur; çünkü cesette olsam, hainim hala...