Gülümsedim. Gülümsedi. Gülümsemesine inandım.

Ya bana güveniyordu, ya da düşmek istiyordu.

"Sonsuza dek şimdilerden oluşur."

Terk etmek zordur... ta ki terk edene kadar. Ondan sonra dünyadaki en lanet olası kolay şeydir.

Ama temelde diğer insanlarında bizim gibi insan olduğunu anlamak bize zor gelmiyor mu? Onları tanrı olarak idealleştiriyor ya da hayvan olarak reddediyoruz.

"Peki," dedi sonsuzluk kadar uzun gelen bir süre sonra. "Belki 'peki' bizim 'sonsuza dek'imiz olur." "Peki," dedim...

''Acı hissedilmeyi talep eder.''

Dünya, dedi, bir dilek gerçekleştirme fabrikası değil.

Bir şeyin parçalanmamasını dilemeyi bıraktığınızda parçalandıklarında acı çekmeyi de bırakırsınız.''

İnsanlar yağmur olsaydı, ben serpinti olurdum, o ise kasırga.