İnsanların çoğu, en iyi arkadaşını alçalmış görmekten mutlu olur. Genellikle arkadaşlıkların bu temele inşa edildiğini de söylemek abartı olmaz. Bütün düşünen insanlar, bu eski gerçeği bilir.

İnsan gelip geçici hevesleri olan, tutarsız bir varlıktır ve tıpkı satranç oyuncuları gibi hedefe ulaşmayı değil de hedefe giden yolları daha çok sever.

Şu hayatta korktuğum tek şey çektiğim acılara değecek bir insan olamamaktır.

İtaat, oruç tutma, dua... İnsanlar bunlara hep gülmüştür. Fakat bilmezler ki ancak onlarla gerçek özgürlüğe ulaşırız. Lüzumsuz tutkularımdan arındım, kibrimi yendim ve ahlaksız irademi itaat yoluyla dizginledim. Ben Tanrı'nın sayesinde özgür ruhu ve sonsuz neşeyi buldum.

Neye mal olursa olsun ve nelere yol açarsa açsın insanın gerçekten istediği tek şey özgür iradedir.

Dünya isterse cehennemin dibine gidebilir, yeter ki benim çayım hazır olsun

ah Tanrım, küçücük bir mutluluk anı neden geri kalan hayatım için yeterli değil?

Her şey dökülmüş müydü kelimelere?

Ne derece acı çekmiş olursa olsun, bir kadın için kurtuluşun ve yeniden hayat bulmanın yolu aşktır.

Sorunları bir türlü çözemedim ve bir süre sonra bulduğum tek çözüm onları öylece bırakmak oldu.