Ah, Nastenka! Sonuçta hüzünle yalnız kalır insan, tam anlamıyla yalnız ve hatta yazıklanacak bir şey bile olmaz- hiç tam olarak hiç... Çünkü kaybolup giden her şey, her şey hiçtir, aptalca, yuvarlak sıfır, yalnızca hayaldir!"

Garip düşünceler; karanlık, boğucu duygular ruhumu sıkıştırıp duruyor.

Zaten insanlar mutsuz olmadıkça başkalarının mutsuzluğunu anlamıyor. Mutsuz bir insanın hassasiyeti çok daha kuvvetli oluyor.

Korkuyorum Arkaşa, ucundan yakaladığım mutluluğun elimden kayıp gitmesinden korkuyorum.

Ah, keşke hemen düşebilsem yollara! Yarın yeniden doğmuş gibi olabilsem!

Anacığım, hayatın gerçek yüzünü yazar adı verilen kâğıt karalayıcılarından değil benden öğrenebilirsin.

İktidar, ancak eğilip onu almak cesaretini gösterenlere verilir.

- Demek beni sevmiyorsun?.. Dünya, hayır anlamında başını salladı. Svidrigaylov umutsuzlukla fısıldadı:
- Beni... Sevemez misin? Hiçbir zaman?

''Aslında her yük arabasıyla,fayton kiralayan her beyefendi kılıklı adamla gitmeye can atıyordum,ama hiçbiri beni çağırmıyordu;sanki oracıkta unutulmuştum,sahiden de herkes için bir yabancıydım.''

''Aslında her yük arabasıyla,fayton kiralayan her beyefendi kılıklı adamla gitmeye can atıyordum,ama hiçbiri beni çağırmıyordu;sanki oracıkta unutulmuştum,sahiden de herkes için bir yabancıydım.''