Birçok insan, mutluluğu burnunun üstünde unuttuğu gözlük gibi etrafta arar.

Ne çok gülmüşümdür, içinde binlerce kötülük bulunan, ama kendini iyi biri zanneden zayıflara.

kulak vermeyin size dünya ötesi umutların sözünü edenlere! onlar bilerek yada bilmeyerek zehir kusanlardır.

Benim mutluluğum ne ki! yoksulluk, kirlenmişlik,zavallı bir dinginliktir o.

Yaşamayı bilmeyenleri severim ben, yeter ki batmasını bilsinler, çünkü sadece onlardır karşıya geçen

Gülüyor ve beni anlamıyorlar. Bu kulaklara uygun ağız değilim ben.

Bazen biraz zehir, hayaller kurdurur.

Gönlüm dingin, berrak sabahları seçilen dağlar gibi. Ama beni soğuk sanıyorlar, dehşet yüklü şakalar yapan bir umursamaz. Bana bakıp gülüyorlar: gülüşlerinde üstüme yürüyen bir kin var. Gülüşleri buzdan soğuktu.

Canın bedeninden daha önce ölecek. Artık korkacağın hiçbirşey kalmadı!

gece gibi karanlıktır Zerdüşt'ün yolları