?Aynalar şehrine geldim çünkü benim hikâyemin önünü, benden evvel kaleme alınmış bir başka hikâye tıkıyor. Aynalar şehrindeyim çünkü bir kez şu bendi yıkabilsem sular çağlayacak, deli deli akacak; hissediyorum.?

Onları seviyordum, hâlâ da çok seviyorum onları. Yalnız hiçbir zaman onların basit dünyalarına girmedim.

Sf: 119

Sf: 128

Sf: 433

Hiç kimse, en aklıselim görünenler dahi, delilikten muaf değildi.

Suçu kurbanlara atmaya, saldırganları öyle ya da böyle aklamaya hazır bir ahlak ve hukuk sisteminde, baskıcı bir sessizlik örtüsü altında, cinsel saldırılara hic de yabancı degildi Istanbul.

Ne kadar da inceydi aslında "iyi ve dengeli" insanları delilikten ayıran çizgi.

Berduşun içindeki siddet Peri'nin icindeki şiddeti uyandırmıştı. Belki de bulaşicıydı merhametsizlik. Dünün mazlumlarından bugünün zalimleri cıkıyordu.

'' ilk görüşte merhamet" diye bir şey vardı. Bundan emindi. Merhamet dediğin kimi insanda var, kiminde yoktu. Olmayandan beklemek anlamsızdı.