"hayat zamanda iz bırakmaz / bir boşluğa düşersin bir boşluktan / birikip yeniden sıçramak için / elde var hüzün"...

hayat zamanda iz bırakmaz / bir boşluğa düşersin bir boşluktan / birikip yeniden sıçramak için / elde var hüzün...

Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerinizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçimsıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin

Bir şeyleri bir yerde yarım bıraktık neleri nerede nasıl/ kim kimi yüklenmiş götürüyor boşalan hangimiz/ şehirler birden karanlık / birden elektrik kuşları kıvılcımlı gözleriyle karanlığımıza dolmuşlar/ aylardan hangi aydır yıllardan hangi yıl /geçmiş bir zaman parçasının içinde miyiz ?

Aynı filmin ısrarla aynı yerden başladığı / kimliğini öğreniyor her defa başkasından

İçim rahat değil / telefonun zili / piç etti uykuyu

Anlaşılmayacak şey mi ağır yorgunluğunuz / hanidir başkasının hayallerinde yaşıyorsunuz / kolay değil bir hayalden öbürüne yetişmek

belki yanılgılar
hayatı kadere indirgiyor
belki başka bir şey var
bir türlü anlaşılamayan

Kalabalığa doğranmış derinlemesine yalnız.

iki ayrı şehirde birden mi yaşıyorum
iki ayrı insan olarak aslında aynı
orada vurulanın burada mezarı