İşte sen gülüyorsun ve beni daha geniş bir salona almış oluyorlar

Ben tekrar pencereye çıkınca Bütün kuşlar havaya gidiyor

Modern bir alışkanlıktır ölmek, seni doğasıya seviyorum.

Seni şu dünya gözlerimle ne de seyrek görüyorum.

Belki de şair olurum ve seni de aldırırım yanıma.

Zaten herkes edebiyat aşığı, derin felsefe uzmanı, yaşam gurusu Filozof, şair bırakın bu mükemmellik ayaklarını Hepimiz aciziz, muhtacız!

Ben dünyaya karşı 'durmak' ile meşhurum

Ayakkabılarını kapımın önünde görmeyi istiyorum! Çünkü bu, Seni seviyorumun içine nal salmak demektir Ve hareketinin bana durduğunu akla uydurur. Oysa seni sevmem toplumu meşru kılar Ve gitmen beni dile indirger sevgilim

Yeniden dünyaya gelsem yeniden seni severim

Yıldızları dürüp kaldırmışsın Çözdüm indirdim Aya gayri ihtiyari baktım, yıkanmış ağlıyordun Mintanımı değiştirdim, gürze gül çaldım Şems derlerdi inanmazdım Sen kın dedin, inandım